Z historii Gogolic - tekst Kazmierza Sandulaka
Wpisał: czesmen   

pocztówka z Gogolic z 1931 roku

Najważniejsze dzieje Gogolic owiane są tajemnicą. Można jedynie przypuszczać, że górzyste tereny, pokryte lasami i licznymi jeziorami polodowcowymi, bogate w dziką zwierzynę i ryby, były na tyle atrakcyjne, iż w XI wieku zostały zasiedlone przez potomków słowiańskich Licicavików, osiadłych wcześniej w Trzcińsku. Jedni i drudzy byli zobowiązani dokumentem  biskupa kamieńskiego  ( 1248 roku ) do składania dziesięcinę żeńskiemu klasztorowi cyctersek w Klasztorne. W XII wieku ziemie te wchodziły w obręb Pomorza Zachodniego. Margrabowie brandenburscy, których władcy niebawem uzyskali stanowisko książąt Rzeszy, już od dawna usiłowali  powiększyć swoją posiadłości kosztem sąsiadów.

W połowie XIII wieku gmina Trzcińska  znalazła się w ich rękach. Rozpoczął się napływ rycerzy, duchownych, chłopów i rzemieślników z przeludnionych terenów niemieckich. Do osady gogolickiej z przybywali goście zza Odry, werbowani przez rycerzy. Osadnicy wprowadzali nowe prawa, techniki uprawy ziemi, obyczaje, kulturę, podporządkowując sobie ludność rodzimą. W 1337 roku wieś otrzymuje prawa niemieckie, w tym 68 łanów ziemi, urząd sołtysa oraz nazwę – Margravendrop, którą w połowie XV wieku  zamieniono na Schmaffendorp. Pierwszym lennikiem  margrabiów nowomarchijskich  został rycerz  Henning von Brederlow, który pełnił role poborcy podatków. W 1463 roku połowę posiadłości wsi  nabyło Trzcińsko od rycerza Betke von Werben, druga zaś kupił właściciel Stołecznej. )d 1495 roku część ta na długo znalazła się w posiadaniu rodu von Sydow.Gogolice wiele razy były sprzedawane, aż w końcu kupił je na trwale starszy wachmistrz Joachim Friedrich von Treskow ( 1742 rok ). W XVIII wieku we wsi było 11 małorolnych chłopów, majątek pański, kościół, szkoła, karczma i gorzelnia oraz dwóch leśniczych, zarządzających dużymi obszarami lasów. W 1939 roku  wieś łącznie z folwarkiem na Smudze i w Antonowicach miała 360 mieszkańców ( obecnie sama wieś liczy 339 ludzi). W dużym parku znajdował się okazały dwór pański , pochodzący  z 1845 roku. Należał on do rotmistrza Bodo von Tresckow i był wyposażony w piękne meble, wykonane w stylu pobarokowym : sekretarzyk z srebrnymi okuciami  z brązu, stylowa komoda, lustro, kredens z dwoma kolumnami, dwie skrzynie z 1786 roku i 1814 roku z żelaznymi okuciami.

 Majątek ziemski posiadał 1246,5 ha, a pola chłopskie wynosiły 130,5 ha. Z opracowania niemieckiego , wydanego w 1996 roku ( tłumaczyła pani Szopik) dowiadujemy się, ze „w 1945 roku tylko nielicznym mieszkańcom  Gogolic udało się uciec. Wielu zesłano na roboty przymusowe do Stupino, m.in. sołtysa i zarządcę gorzelni. Były rozstrzelania ,gwałty i zesłania przez żołnierzy Armii Czerwonej. W końcu czerwca pozostali mieszkańcy zostali wypędzeni przez Polaków”. W dniu 3.02. 1945 roku  do Gogolic wkroczyły wojska radzieckie, a  w kwietniu żołnierze 1 AWP. Pochodzenie pierwotnej i obecnej nazwy wsi jest nieznane.

Kazimierz Sandulak  


Odsłon: 3511 | Drukuj | Email

Bądź pierwszym który skomentuje
RSS komentarzy

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać komentarze.
Proszę zaloguj się lub zarejestruj.

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.3
Polska adaptacja - JoomlaPL.com Team