Menu główne
Aktualności
Trzcińsko-Zdrój
Miejscowości
Zabytki Trzcińska
Zabytki gminy
Noclegi
Gastronomia
Aktywny wypoczynek
Muzeum regionalne
Jeziora i lasy
Z historii Trzcińska
Zasłużeni dla gminy
Biblioteka regionalna
Rehabilitacja
Piszą o Trzcińsku ...
Bocianie miasto
Galeria
Ludzie z pasją
TV Trzcińsko
Wyślij e-kartkę
Księga gości
Ciekawe strony
POLUB NAS NA FACEBOOKU
Trzcińsko na YOUTUBE.PL
Filmy z Trzcińska na youtube.pl
 
 
WIRTUALNY SPACER
REKLAMA
Wiadomości Trzcinskie
REKLAMA
Bliżej Twoich Spraw - nr 1-9
Licznik odwiedzin
Dziś115
Wczoraj831
W ciągu tygodnia4878
W ciagu miesiąca15559
Wszystkich1061876
Redakcja strony

Twórca i administrator strony

MARCIN CZESYK

 

Autorzy tekstów

współpracownicy

TADEUSZ KOŁUCKI

tadkol@o2.pl

Piotr Szukalski 

 piotr55@hotmail.de

A czas mija....
Strony o gminie

Ochotnicza Straż Pożarna

Miejsko-Gminna

Biblioteka Publiczna

Trzcińskie Centrum Kultury

Urząd Miasta

   

Gimnazjum Góralice


Góralice

PARAFIA Trzcińsko-Zdrój

PRZEDSZKOLE

MKS ORZEŁ

www.mksorzel.com.pl


Trzcińsko-Zdrój 24.pl

 

 

DPS

SP Trzcińsko

Stowarzyszenie na rzecz dzieci

z domu dziecka

Pub Duet

Trzcińsko Info

Sady


Bocianie miasto
PORADNIK KAJAKOWY

Gmina z lotu ptaka

Trzcińsko-Zdrój zimą
Trzcińsko-Zdrój jesienią

Trzcińsko-Zdrój latem

Tu jesteśmy
KALENDARIUM

Z HISTORII MIASTA I GMINY

Marek Stanisławski

Piotr Szukalski - nasz stały współpracownik
  
MOJA KOLEKCJA
O TRZCIŃSKU-ZDROJU

PIOTR SZUKALSKI

piotr55@hotmail.de

REKLAMA


Trzcińsko-Zdrój zaprasza

  

  

ZAPRASZAMY

WAŻNA DATA
4 kwietnia 1853r. W Trzcińsku urodził się Paul Billerbeck późniejszy pastor, który napisał dzieło liczące 4135 stron Komentarz do Nowego Testamentu z Talmudu i Midrasza". Zmarł we Frankfurcie n/Odrą 23 grudnia 1932r.
Pogoda

Zobacz jaka jest prognoza dla twojej okolicy.

HOT -SPOT Trzcińsko-Zdroj
Miasto partnerskie

Miasto bliźniacze Graft-De Rijp

  Stowarzyszenie Twinning

Polenecomite Graft-De Rijp
Jak dojechać?
  
Aktualności
Dzisiaj jest: Sobota
19 Sierpnia 2017
Imieniny obchodzą
Bolesław, Emilia, Jan, Julian, Juliusz,
Ludwik, Piotr, Sebald

Do końca roku zostało 135 dni.
Zodiak: Lew
Sprzątajmy po swoim psie
Logowanie
Basen / Kino w okolicy

 

basen o wym. 25 m

Sauna, jacuzzi

Myślibórz, ul.Piłsudskiego 18,

 tel.  095 747 32 19

1h-9zł/karnet(10h)-70 zł

 

ul. Szczecińska 17

74-100 Gryfino

Bilety:14 zl /12 zł

Tel. 91 416 24 47

www.gdk.com.pl

 

Lider Pojezierza
Współpraca
GEOCACHCING
Stacja kolejowa PDF Drukuj Email
Wpisał: czesmen   

Pod koniec XIX wieku a dokładnie w 1880 roku rozpoczęto budowę linii kolejowej ze Stargardu do Siekierek. Zadania tego podjęło się Stargardzko-Kostrzyńskie Towarzystwo Kolei Żelaznej, którego nazwa w oryginale brzmiała - Stargard-Cüstriner Eisenbahn-Gesellschaft.  Pierwszy odcinek ze Stargardu do Pyrzyc otwarto w dwa lata później, 31 sierpnia 1882 roku. Natomiast odcinek Godków – Siekierki oddano do użytku 20 grudnia 1882 roku. Zaś budowa odcinka od Pyrzyc przez Trzcińsko-Zdrój do Godkowa zakończona została dopiero 8 stycznia 1899 roku.

 

 

Fot.1. Moment uroczystego otwarcia stacji kolejowej w Schönfließ (Trzcinsko ) w styczniu 1899 roku

Połączenie szynowe Trzcińska z Pyrzycami i Godkowem wpłynęło na zdynamizowanie życia gospodarczego w miasteczku i przyległych osadach. Z biegiem czasu stację kolejową zaczęto udoskonalać i rozbudowywać. Dobudowano drugi peron wyposażając go także w krawędź peronową.  Za peronami powstały tory boczne z rozjazdami. Obok głównego budynku dworca od strony północnej dobudowano nastawnię i budynek magazynowy z rampami opartymi na drewnianych belkach. Rampy umieszczone były po obydwu stronach magazynu, jedna od strony torowiska a druga po drugiej stronie budynku magazynowego, od strony miasta. Było to bardzo wygodne rozwiązanie, które ułatwiało wyładunek towarów z wagonów, przyjęcie ich na stan magazynowy a następnie wydawanie odbiorcom, którzy przybywali swoim środkiem transportu z miasteczka i okolic. Nastawnię wyposażono w urządzenia przestawiania zwrotnic i sterowania semaforami a przy wejściu do niej, ustawiono mechanizm opuszczania i podnoszenia szlabanów, które były usytuowane na przelocie drogi w kierunku Dębna. Od strony południowej nie opodal budynku stacyjnego wybudowano szalet, a za nim w dalszej części peronu wzniesiono potężną wieże ciśnień której zbiornik tłoczył wodę do dwóch żurawi wodnych (olbrzymich hydrantów), które były usytuowane  pomiędzy peronami przy ich końcach. Były one ważnym wyposażeniem stacji. Korzystały z nich często przejeżdżające parowozy, uzupełniając wodę w swoich zbiornikach.

Gdy w 1895 roku w okolicy odkryto pokłady torfów borowinowych, a nieco później w miasteczku założono zakład uzdrowiskowo - leczniczy, stacja kolejowa w  Bad Schönfließ zwiększyła ruch pasażerski. Do miasteczka koleją zaczęło przybywać coraz więcej kuracjuszy. W związku z tym władze uzdrowiska uruchomiły transport sanitarny miedzy kurortem a stacją kolejową. Natomiast zarząd kolei wydłużył bezpośrednie połączenie aż do Berlina.

W połowie stycznia 1945 roku ruch kolejowy na trasie Pyrzyce Godków został całkowicie wstrzymany w związku ze zbliżającą się ofensywą Armii Czerwonej, która parła w kierunku Odry. Po wkroczeniu żołnierzy radzieckich do miasteczka, osadzono w nim komendanturę wojskową, która także przejęła dworzec kolejowy uruchamiając go w celu przepuszczania przez jego torowiska transportów z zaopatrzeniem dla wojska. Po zakończeniu wojny w połowie roku 1945 do stacji kolejowej Trzcińsko-Zdrój zaczęli docierać transportami kolejowymi repatrianci ze wschodu. Jednocześnie na rampie w północnej części dworca trwał załadunek czołgów radzieckich na wagony transportowe. Kiedy miasto z rąk komendantury radzieckiej przejęła administracja polska, zaczęto organizować życie w miasteczku. Obsadzono stację kolejową polskimi pracownikami i zaczęto przystosowywać dworzec według zasad obowiązujących w Polskich Kolejach Państwowych. Początkowo stacja przyjmowała i odprawiała tylko składy towarowe, lecz w niedługim czasie zorganizowano stały ruch pasażerski, który cieszył się dużym zainteresowaniem podróżnych.

 

 

              Fot.2. Fragment dworca kolejowego -1972 r. W głębi nastawnia a za nią bocznice z rozjazdami

W budynku dworca uruchomiono kasę biletową, poczekalnie i otwarto bufet, który działał pod patronatem PKP. Bufet funkcjonował do końca lat 60, poczym został zlikwidowany ze względów ekonomicznych. Na elewacji wschodniej budynku, pod napisem z nazwą stacji „Trzcińsko-Zdrój” zamontowany był zegar dworcowy, a poniżej przy wyjściu, żeliwny zlew z kranem, nad którym widniała tabliczka z napisem „woda zdatna do picia”. Na całej długości dworca ustawiony był rząd latarni oświetleniowych, które włączano o zmroku na pół godziny przed przybyciem pociągu.Tabor kolejowy przejeżdżający przez stację składał się z lokomotywy do której były podczepione wagoniki, często wyposażone po obydwu stronach w zadaszone balkony, które łączyły poszczególne wagony. W większości był to sprzęt  produkcji niemieckiej przejęty przez PKP po zakończeniu wojny. Z biegiem lat zaczęto modernizować tabor i wprowadzano sprzęt produkcji polskiej. Lokomotywa parowa tak zwana „ciuchcia”, ciągnęła wagony przez trzcińską stacyjkę aż do końca lat siedemdziesiątych, następnie zastąpiono ją lokomotywą spalinową a pod koniec istnienia stacji szynobusem. Rozkład jazdy trzcińskiej stacji był skromny. Obsługiwał go skład kolejowy jeżdżący pomiędzy Godkowem a Pyrzycami.

Poniżej rozkład jazdy obowiązujący od lat pięćdziesiątych do zamknięcia stacji. 

05.20 Godków – Stargard

11.00 Stargard – Godków

15.20 Godków – Pyrzyce

22.00 Pyrzyce - Godków

Kilku mieszkańców z miasteczka przepracowało długie lata na dworcu PKP W Trzcińsku-Zdroju. Byli to: Tybus , Osinko, Stanisławski, Babicz, ale najdłużej na stanowisku zawiadowcy przepracował Tadeusz Ostrowski, który do dziś mieszka w miasteczku.

Zdecydowaną większość użytkowników kolei stanowili pracownicy pobliskich zakładów pracy oraz uczniowie dojeżdżający do szkół ponadpodstawowych. Jednak kolej jako tani i szybki wówczas środek transportu wykorzystywana była także do wyjazdów do stolicy województwa w sprawach urzędowych i prywatnych.  Młodzież z miasteczka często korzystała z wypadów koleją na zabawy taneczne, które odbywały się we wsiach położonych na trasie przejazdu pociągu - Góralce, Rów czy Kierzków.  W latach kiedy podróż koleją była bardzo opłacalną, ze stacji Trzcińsko-Zdrój istniały połączenia praktycznie do całej Polski, kupowało się wówczas gotowy bilet wydrukowany na prostokątnym kartoniku lub zostawał on ręcznie wypisywany przez kasjera stacji.

 

 

Fot.3. Budynek nieczynnej stacji kolejowej –  marzec 2008

 Pomiędzy kursami pociągów pasażerskich przez stację przejeżdżały pociągi towarowe które często zostawiały na bocznicach wagony z zaopatrzeniem dla miasta Trzcińska-Zdroju i okolic. Na bocznicach kolejowych i przyległych do nich rampach w północnej części dworca, często trwały prace rozładunkowe lub załadunkowe. Z wagonów towarowych wyładowywano węgiel, nawozy, sprzęt rolniczy, meble i wiele innych towarów zamawianych przez działy zaopatrzenia. Ładowano natomiast na wagony, produkty okolicznych rolników, leśników i zakładów pracy: zboże, buraki cukrowe, drewno, prefabrykaty budowlane które były wytwarzane w pobliskiej betoniarni, itp.Koleją przewożono także taśmy z filmami do projekcji w miejskim kinie. Filmy przyjeżdżały składem pasażerskim, zapakowane w blaszanych pudłach, zostawały wyładowywane wprost na peron skąd zabierał je pomocnik operatora kina, który dwa  razy w tygodniu odwiedzał dworzec w celu odebrania przesyłki.

W roku 1991 ze względu na nieopłacalność, trasa kolejowa Pyrzyce – Trzcińsko-Zdrój – Godków zostaje wyłączona z użytku przez PKP. Od tej pory dworzec kolejowy w Trzcińsku- Zdroju zaczął popadać w ruinę. Wyposażenie i sprzęt zostało prawdopodobnie zniszczone i zdemontowane przez PKP i jakże dziś wszędobylskich złomiarzy. Budynek wieży ciśnień, szalet, nastawnia i budynek magazynu, rozlatują się i są demolowane. Jedynie główny budynek dworca broni się przed rozpadnięciem dzięki rodzinie która zamieszkuje jego piętro.

 

 

 fot. 4 Wieża ciśnień. Jeszcze w latach 70 napełniała wodą parowozy,dziś popada w ruinę – grudzień 2001

Co dalej z niszczejącym od szeregu lat trzcińskim dworcem? To pytanie zadaje sobie wielu mieszkańców. Władze gminy i naszego powiatu rozważają dwie koncepcje ponownego zagospodarowania torowisk i stacyjek. Scenariusz pierwszy mówi o demontażu torów i utworzeniu tam ścieżki  rowerowej. Drugi wariant obejmuje przywrócenie połączenia kolejowego w postaci szynobusu, łączącego nasze tereny z Berlinem. Lecz od słów do czynów dziś daleka droga, która prawdopodobnie doprowadzi trzciński dworzec kolejowy do stacji „unicestwienie”.                                                   

                                                                                      G. Zwoliński. -  październik 2009

 

W tekście wykorzystano wspomnienia i materiały  T. Ostrowskiego i P. Szukalskiego oraz Marcina Czesyka

 
Themes and Templates by dezinedepot