Menu główne
Aktualności
Trzcińsko-Zdrój
Miejscowości
Zabytki Trzcińska
Zabytki gminy
Noclegi
Gastronomia
Aktywny wypoczynek
Muzeum regionalne
Jeziora i lasy
Z historii Trzcińska
Zasłużeni dla gminy
Biblioteka regionalna
Rehabilitacja
Piszą o Trzcińsku ...
Bocianie miasto
Galeria
Ludzie z pasją
TV Trzcińsko
Wyślij e-kartkę
Księga gości
Ciekawe strony
POLUB NAS NA FACEBOOKU
Trzcińsko na YOUTUBE.PL
Filmy z Trzcińska na youtube.pl
 
 
WIRTUALNY SPACER
REKLAMA
Wiadomości Trzcinskie
REKLAMA
Bliżej Twoich Spraw - nr 1-9
Licznik odwiedzin
Dziś24
Wczoraj645
W ciągu tygodnia4322
W ciagu miesiąca12475
Wszystkich1142722
Redakcja strony

Twórca i administrator strony

MARCIN CZESYK

 

Autorzy tekstów

współpracownicy

TADEUSZ KOŁUCKI

tadkol@o2.pl

Piotr Szukalski 

 piotr55@hotmail.de

A czas mija....
Strony o gminie

Ochotnicza Straż Pożarna

Miejsko-Gminna

Biblioteka Publiczna

Trzcińskie Centrum Kultury

Urząd Miasta

   

Gimnazjum Góralice


Góralice

PARAFIA Trzcińsko-Zdrój

PRZEDSZKOLE

MKS ORZEŁ

www.mksorzel.com.pl


Trzcińsko-Zdrój 24.pl

 

 

DPS

SP Trzcińsko

Stowarzyszenie na rzecz dzieci

z domu dziecka

Pub Duet

Trzcińsko Info

Sady


Bocianie miasto
PORADNIK KAJAKOWY

Gmina z lotu ptaka

Trzcińsko-Zdrój zimą
Trzcińsko-Zdrój jesienią

Trzcińsko-Zdrój latem

Tu jesteśmy
KALENDARIUM

Z HISTORII MIASTA I GMINY

Marek Stanisławski

Piotr Szukalski - nasz stały współpracownik
  
MOJA KOLEKCJA
O TRZCIŃSKU-ZDROJU

PIOTR SZUKALSKI

piotr55@hotmail.de

REKLAMA


Trzcińsko-Zdrój zaprasza

  

  

ZAPRASZAMY

WAŻNA DATA
4 kwietnia 1853r. W Trzcińsku urodził się Paul Billerbeck późniejszy pastor, który napisał dzieło liczące 4135 stron Komentarz do Nowego Testamentu z Talmudu i Midrasza". Zmarł we Frankfurcie n/Odrą 23 grudnia 1932r.
Pogoda

Zobacz jaka jest prognoza dla twojej okolicy.

HOT -SPOT Trzcińsko-Zdroj
Miasto partnerskie

Miasto bliźniacze Graft-De Rijp

  Stowarzyszenie Twinning

Polenecomite Graft-De Rijp
Jak dojechać?
  
Aktualności
Dzisiaj jest: Sobota
16 Grudnia 2017
Imieniny obchodzą
Adelajda, Ado, Albina, Alina, Ananiasz,
Bean, Zdzisława

Do końca roku zostało 16 dni.
Zodiak: Strzelec
Sprzątajmy po swoim psie
Logowanie
Basen / Kino w okolicy

 

basen o wym. 25 m

Sauna, jacuzzi

Myślibórz, ul.Piłsudskiego 18,

 tel.  095 747 32 19

1h-9zł/karnet(10h)-70 zł

 

ul. Szczecińska 17

74-100 Gryfino

Bilety:14 zl /12 zł

Tel. 91 416 24 47

www.gdk.com.pl

 

Lider Pojezierza
Współpraca
GEOCACHCING
Kino 22 Lipca PDF Drukuj Email
Wpisał: czesmen   

 


 

Ostatnie zdjęcie, już nieczynnego kina przed likwidacją w 1992 roku

 

Dziś po trzcińskim kinie zostały tylko wspomnienia – kolejka do kasy, stłoczeni ludzie w poczekalni. Stopniowe zaciemnianie oświetlenia, stłumiony warkot projektora i wreszcie obraz z dźwiękiem Polskiej Kroniki Filmowej, która zawsze rozpoczynała seans filmowy w naszym niewielkim kinie. Chwile te już nie wrócą, stały się przeszłością.

 

              

 

Kino w zimowej szacie, w głębi zabudowania ul. Sienkiewicza – rok 1969

Dokładnej daty pierwszego seansu filmowego, który się odbył po II wojnie w  miasteczku, nie znamy, wiemy natomiast, gdzie wyświetlano pierwsze filmy. Pod koniec lat czterdziestych  nasze miasteczko zaczęło odwiedzać kino objazdowe, należące do Okręgowego Zarządu Kin w Szczecinie. Ze wspomnień mieszkańca miasteczka, który kilka lat temu udzielił obszernego wywiadu, wiemy, że pierwsze filmy wyświetlano w Domu Ludowym przy ulicy Młyńskiej. Mieszkańcem tym jest Tadeusz Ostrowski, który swoją pierwszą zawodową pracę rozpoczął w 1949 roku właśnie w Okręgowym Zarządzie Kin w Szczecinie, gdzie został zatrudniony na stanowisku operatora kina objazdowego. Pracował w sekcji nr 8, która obejmowała swoim działaniem teren gminy Trzcińsko-Zdrój. Pan Tadeusz wspomina: Bardzo często przyjeżdżaliśmy wyświetlać filmy do samego miasteczka Trzcińska-Zdroju, w którym frekwencja podczas projekcji dopisywała. Filmy wyświetlaliśmy w Sali widowiskowej „Domu Ludowego” przy ulicy Młyńskiej. Sala była obszerna, posiadała scenę i balkon. Podczas jednej z wizyt w Okręgowym Zarządzie Kin w Szczecinie w roku 1950 zwrócili się do mnie ludzie z dyrekcji z zapytaniem, czy w Trzcińsku-Zdroju byłyby warunki do założenia kina stałego. Odpowiedziałem, że owszem, rozeznam się w sytuacji. W mieście znałem już kilku ludzi, którzy interesowali się techniką wyświetlania filmów i chęcią założenia kina stałego".  Ludźmi tymi okazali się Jan Ostanówka i młodszy od niego Jan Rychliński...Pod koniec roku 1951, dzięki inicjatywie pana Ostanówki i jego żony, zaczęły się prace przy adaptacji budynku na kino stałe. W porozumieniu z miejską radą narodową w Trzcińsku-Zdroju, zaczęto remontować zniszczony budynek. Bardzo dużo pracy włożyli w remont i adaptację budynku panowie, Jan Ostanówka i jego sąsiad Leon Szerer. Pan Tadeusz Ostrowski jako zawodowy kinooperator i łącznik z Okręgowym Zarządem Kin w Szczecinie, służył im wieloma radami, dzieląc się swoją wiedzą nabytą podczas pracy w kinie objazdowym...  W przeciągu kilku miesięcy budynek został wyremontowany i przystąpiono do pierwszych projekcji.

                  

 

Kinooperator Jan Rychliński w kabinie projekcyjnej trzcińskiego kina – 1971 rok

Pierwsze seanse były wyświetlane prze pana Tadeusza Ostrowskiego z aparatury ustawionej na środku sali, był to aparat wąskotaśmowy AP 11 polskiej produkcji... Oficjalne otwarcie kina nastąpiło dnia 22 lipca 1951 roku.  Dziś znamy niewiele szczegółów z okresu uroczystego przecięcia wstęgi. Kino nazwano „22 Lipca” z racji ówczesnego święta państwowego, które przypadało właśnie na ten dzień... Sala kinowa posiadała 210 miejsc siedzących w 14 rzędach,  wypełnionych drewnianymi krzesłami z podnoszonymi siedzeniami. Ekran był odsłaniany i zasłaniany z kabiny operatorskiej przez ręcznie sterowaną kotarę, na bocznych ścianach widowni zawieszono plafony... Pierwszym kierownikiem kina stałego w Trzcińsku-Zdroju została pani Bronisława Ostanówka, operatorem był Tadeusz Ostrowski, a jego uczniem i pomocnikiem Jan Rychliński. Po odejściu Tadeusza Ostrowskiego z pracy w kinie w roku 1952, jego miejsce zajął Jan Rychliński, który tę funkcje pełnił aż do likwidacji kina.

 

 

Zdjęcie od strony ul. Sienkiewicza – rok 1966

Kino w Trzcińsku-Zdroju w latach 50-tych i 60-tych czynne było cały tydzień, w dni powszednie wyświetlano po jednym seansie, a w niedzielę i święta po dwa a czasami więcej.Kopie filmowe dostarczano do miasteczka koleją, pomocnik kinooperatora miał za zadanie, odbierać je ze stacji PKP. Repertuar, plakaty i fotosy przychodziły z miesięcznym wyprzedzeniem pocztą. Przed każdym filmem była wyświetlana obowiązkowo Polska Kronika Filmowa, po niej dodatek, przeważnie produkcji radzieckiej, przedstawiający najczęściej życie i prace w kołchozie. Po dodatku następowała projekcja zapowiadanego filmu.... Sala kinowa była również wypożyczana na różnego rodzaju  zebrania organizacji społeczno – politycznych i religijnych istniejących w mieście, (GS, PZPR, Świadkowie Jehowy). To właśnie tam odbywały się  różnego rodzaju spotkania, odczyty i występy artystyczne. Na ogół po zebraniu uczestnikom wyświetlano film w celu uatrakcyjnienia spotkania.   Dodatkowo organizowano często projekcje specjalnie dla szkół, które zamawiały dla siebie interesujące je filmy, np.  w latach 60tych: „Zemsta” w reżyserii Antoniego Bohdziewicza z roku 1957, albo „Krzyżacy” Aleksandra Forda z roku 1960. Dzieci miały swój seans w każdą niedzielę o godzinie 15.00, który później przeniesiono na godzinę 11.

 


 

Kino po zakończeniu kapitalnego remontu który przeprowadzono w latach 1970/1.

Budynek kina „22 Lipca” uchodził także za miejsce romantycznych spotkań, randek i pierwszych miłości. Kto z nas nie pamięta, jak w ostatnich rzędach na seansach wieczornych zajmowali miejsca młodzi zakochani, którzy właśnie  tam wymieniali swoje pierwsze  pocałunki. Najbardziej adekwatny do takich spotkań był rząd krzeseł przylegający bezpośrednio do ściany, za którą mieściła się kabina operatorska. Kino stałe w Trzcińsku –Zdroju było jednym z pierwszych kin, które powstały na terenie ówczesnego powiatu Chojeńskiego, później powstały kina stałe w Mieszkowicach, Chojnie... W roku 1970 nastąpiła krótka przerwa w działalności kina „22 Lipca”, rozpoczął się bowiem jego kapitalny remont. Przyniósł on kinu wiele ulepszeń i udogodnień, lecz zdaniem wielu mieszkańców zeszpecił front kina. Pierwotny przód budynku posiadał nad wejściem półkolisty portal, który zdobił jego szczyt, niestety rozebrano go, stawiając na jego miejscu, płaską szczytową ścianę w kształcie trójkąta. Szkoda, że nikt nie stanął w obronie budowli stanowiącej nie tylko wartość sentymentalną, ale i historyczną.  Wewnątrz zmieniono całkowicie układ pomieszczeń kasy i poczekalni, powiększono kabinę operatorską, przystosowując jej wnętrze do nowej aparatury projekcyjnej i osprzętu pomocniczego. W zachodniej elewacji budynku na nowo przebudowano pomieszczenia na toalety i magazynki gospodarcze. Salę widowiskową wydłużono kosztem ówczesnej sceny, pochylono w większym stopniu podłogę w stronę ekranu, a cały budynek otrzymał centralne ogrzewanie wraz z kotłownią, którą dobudowano do południowej strony budynku. W 1971 roku zakończono remont. ...

 

 

Na chwilę przed seansem. Pierwsi niecierpliwi już czekają przed wejściem.

 Wtedy kino przeżywało swoją drugą młodość, widownia zapełniała się do ostatniego miejsca, a czasami organizowano dodatkowe seanse. Największym zainteresowaniem cieszyły się amerykańskie filmy grozy i japońskie produkcje o tamtejszych potworach. Pod koniec lat osiemdziesiątych do kina w Trzcińsku-Zdroju zaczęło przychodzić coraz mniej widzów. W sali siedziało po kilkanaście lub kilka osób, w niektóre dni odwoływano seanse, ponieważ nikt nie przychodził. Sytuację tę powodowała nadchodząca w lawinowym tempie era odtwarzaczy video, które stawały się coraz częstszym wyposażeniem każdego gospodarstwa domowego. W 1992 roku z powodu zbyt małej frekwencji kino „22 Lipca” zostaje zamknięte. Wojewódzki Zarząd Kin w Szczecinie demontuje i wywozi sprzęt oraz wyposażenie, natomiast akta osobowe pracowników zostają przeniesione do centrali w Poznaniu.

 

 

Tak wygląda obecnie budynek po dawnym kinie, mieści się w nim sklep spożywczy

Budynek po kinie przez jakiś czas stoi pusty. Następnie zostaje utworzony w nim bar piwny, a później sklep spożywczy. Do dziś funkcjonuje w nim sklep spożywczy i tylko starsi mieszkańcy, którzy przychodzą tu robić zakupy, wspominają o istnieniu w tym miejscu kina.

                                                                                                                             Grzegorz Zwoliński (2008)                                                             

Powyższa praca autorstwa Grzegorza Zwolińskiego została opublikowana we fragmentach. Całość poszerzona o niepublikowane dotąd archiwalne zdjęcia i wspomnienia mieszkańców będzie można już niebawem przeczytać w formie książkowej w Miejsko-Gminnej Bibliotece Publicznej w Trzcińsku-Zdroju. Jeśli powyższy tekst skłonił państwa do refleksji, prosimy o wspomnieniowe wpisy w komentarzach. Obecnie można komentować wszystkie artykuły bez potrzeby logowania. Jeśli posiadacie Państwo archiwalne zdjęcia lub chcecie się podzielić swoimi wspomnieniami o kinie, co przyczyni się do poszerzenia i uzupełnienia tej pracy to prosimy o przesłanie ich na adres email-g gzwolin@gmail.com lub adres : SPTZ ul. Młyńska 4 , 74-510 Trzcińsko-Zdrój.

Dziękujemy  następującym osobom za przekazanie nam swoich wspomnień: Tadeuszowi Ostrowskiemu, Teresie i Janowi Rychlińskim, Piotrowi Szukalskiemu, Mieczysławowi Sosialukowi, Ryszardowi Wierzbińskiemu . Wspomnienia rejestrował Marcin Czesyk. Fotografie pochodzą ze zbiorów autora, oraz ze zbiorów mieszkańców Trzcińska-Zdroju, Jana Rychlińskiego, Czesława Rusieckiego, Rysunki planów – Grzegorz Zwoliński.

 
Themes and Templates by dezinedepot