Menu główne
Aktualności
Trzcińsko-Zdrój
Miejscowości
Zabytki Trzcińska
Zabytki gminy
Noclegi
Gastronomia
Aktywny wypoczynek
Muzeum regionalne
Jeziora i lasy
Z historii Trzcińska
Zasłużeni dla gminy
Biblioteka regionalna
Rehabilitacja
Piszą o Trzcińsku ...
Bocianie miasto
Galeria
Ludzie z pasją
TV Trzcińsko
Wyślij e-kartkę
Księga gości
Ciekawe strony
POLUB NAS NA FACEBOOKU
Trzcińsko na YOUTUBE.PL
Filmy z Trzcińska na youtube.pl
 
 
WIRTUALNY SPACER
REKLAMA
Wiadomości Trzcinskie
REKLAMA
Bliżej Twoich Spraw - nr 1-9
Licznik odwiedzin
Dziś125
Wczoraj574
W ciągu tygodnia1258
W ciagu miesiąca8251
Wszystkich1097478
Redakcja strony

Twórca i administrator strony

MARCIN CZESYK

 

Autorzy tekstów

współpracownicy

TADEUSZ KOŁUCKI

tadkol@o2.pl

Piotr Szukalski 

 piotr55@hotmail.de

A czas mija....
Strony o gminie

Ochotnicza Straż Pożarna

Miejsko-Gminna

Biblioteka Publiczna

Trzcińskie Centrum Kultury

Urząd Miasta

   

Gimnazjum Góralice


Góralice

PARAFIA Trzcińsko-Zdrój

PRZEDSZKOLE

MKS ORZEŁ

www.mksorzel.com.pl


Trzcińsko-Zdrój 24.pl

 

 

DPS

SP Trzcińsko

Stowarzyszenie na rzecz dzieci

z domu dziecka

Pub Duet

Trzcińsko Info

Sady


Bocianie miasto
PORADNIK KAJAKOWY

Gmina z lotu ptaka

Trzcińsko-Zdrój zimą
Trzcińsko-Zdrój jesienią

Trzcińsko-Zdrój latem

Tu jesteśmy
KALENDARIUM

Z HISTORII MIASTA I GMINY

Marek Stanisławski

Piotr Szukalski - nasz stały współpracownik
  
MOJA KOLEKCJA
O TRZCIŃSKU-ZDROJU

PIOTR SZUKALSKI

piotr55@hotmail.de

REKLAMA


Trzcińsko-Zdrój zaprasza

  

  

ZAPRASZAMY

WAŻNA DATA
4 kwietnia 1853r. W Trzcińsku urodził się Paul Billerbeck późniejszy pastor, który napisał dzieło liczące 4135 stron Komentarz do Nowego Testamentu z Talmudu i Midrasza". Zmarł we Frankfurcie n/Odrą 23 grudnia 1932r.
Pogoda

Zobacz jaka jest prognoza dla twojej okolicy.

HOT -SPOT Trzcińsko-Zdroj
Miasto partnerskie

Miasto bliźniacze Graft-De Rijp

  Stowarzyszenie Twinning

Polenecomite Graft-De Rijp
Jak dojechać?
  
Aktualności
Dzisiaj jest: Ĺšroda
18 PaĹşdziernika 2017
Dzień Pracownika Służby Zdrowia
Imieniny obchodzą
Julian, Łukasz, RenÊ
Do końca roku zostało 75 dni.
Zodiak: Waga
Sprzątajmy po swoim psie
Logowanie
Basen / Kino w okolicy

 

basen o wym. 25 m

Sauna, jacuzzi

Myślibórz, ul.Piłsudskiego 18,

 tel.  095 747 32 19

1h-9zł/karnet(10h)-70 zł

 

ul. Szczecińska 17

74-100 Gryfino

Bilety:14 zl /12 zł

Tel. 91 416 24 47

www.gdk.com.pl

 

Lider Pojezierza
Współpraca
GEOCACHCING
Amfiteatr PDF Drukuj Email
Wpisał: czesmen   

 

 

28 maja 2012 roku w starym miejskim parku nad jeziorem rozpoczął się remont widowni amfiteatru. Z betonowych podstaw ławek usunięto wszystkie drewniane siedziska, w następnej fazie usunięte zostaną również wspomniane betonowe podstawy ławek w miejsce których po remoncie podłoża, zamontowane zostaną nowe ławki. Przedsięwzięcie to realizowane jest w ramach inwestycji polegającej na przebudowie i odtworzeniu alejek spacerowych wzdłuż murów obronnych. Z pewnością wielu z nas zastanawia się dziś, kiedy powstał trzciński amfiteatr, kto był pomysłodawcą budowy i przez kogo został wzniesiony?

Żeby odpowiedzieć na te pytania musimy cofnąć się w czasie do roku 1969. Wówczas to w środowisku trzcińskiej młodzieży powstał zespół bigbitowy „Słowianie 69”. W skład grupy wchodzili: Zdzisław Orzechowski, Jan Sawicki, Tomek Tomin, Tadeusz Bilski – gitarzyści, Kazimierz Kępa perkusja (na czas służby wojskowej zastąpił go Julian Mickiewicz), solistką była Cecylia Ziółkowska, potem Tomka Tomina zastąpił Grzegorz Orzechowski. Menadżerem zespołu i konferansjerem był Zbigniew Ćwiek. Grupa rokowa borykała się z problemami lokalowymi, po prostu nie mieli gdzie grać, aby pokazać się szerszej społeczności mieszkańców miasta i okolic. Sala „Domu Ludowego” przechodziła w tym czasie remont kapitalny, budynek przy ul. 9Maja, gdzie po wojnie mieścił się dom kultury był podczas rozbiórki, jedynie od czasu do czasu zespół przygarniał kierownik kina, użyczając muzykom, na widowni wąską scenę przed ekranem. Chłopcom marzył się występ przed szeroką publicznością najlepiej w plenerze. Basista zespołu Tadeusz Bilski podczas pobytu w Kołobrzegu, dokładnie przyjrzał się tamtejszemu amfiteatrowi, a po powrocie podzielił się swoimi spostrzeżeniami z kolegami z zespołu. „Dlaczego nie można by było wybudować takiego obiektu w naszym mieście, przy remontowanym domu kultury jest duży park” –zauważył jeden z nich. Park nad jeziorem na przełomie lat 60-tych i 70-tych, był po prostu zaniedbany, między drzewami istniały wydeptane w trawie ścieżki, wszędzie porastały dzikie krzewy, samosiewy a do muru obronnego przylegał spory ogródek warzywny należący do szkoły podstawowej, po prostu brakowało szerokich utwardzonych alejek, ławek, jakichkolwiek urządzeń rekreacyjnych. Wiosną roku 1973 zakończył się remont „Domu Ludowego”, w którym powstał Rejono­wy Ośrodek Kultury, przy którym skupiła się trzcińska młodzież. Chłopcy z zespołu „Słowianie 69” wraz z radą klubu, powstałą przy ośrodku kultury, postanowili ponownie reaktywować sprawę budowy amfiteatru w parku nad jeziorem. Po wizji lokalnej parku, pod murem obronnym, tuż przy czatowni, znaleźli doskonałe miejsce na scenę, ktoś wskazał piękny widok ponad czatownią na panoramę zabudowań miejskich, z których wyrastała wieża kościoła. To było wymarzone miejsce, od razu zabrali się do pracy, samodzielnie wytyczyli lokalizacje sceny i widowni przyszłego amfiteatru, Tadeusz Bilski wykonał projekt i wraz z Romanem Żylewiczem przedstawili go naczelnikowi miasta Franciszkowi Zubie. Zaangażowanie młodzieży zrobiło na naczelniku i jego współpracownikach duże wrażenie, więc projekt budowy amfiteatru został przy­chylnie przyjęty. Zainteresowano nim mieszkańców miasta. Potrzebna była każda para rąk. Wielu mieszkańców wraz z młodzieżą zaczęło popołudniami odwiedzać park i samorzutnie pomagać pracownikom zakładu komunalnego, karczować poszycie, niwelować teren, przerzucać gruz i kamienie, usypywać scenę i widownię.

 


 Zakładano alejki, usta­wiano ławki, sadzono kwiaty. Naczelnik miasta Franciszek Zuba, każdego dnia, rano i po południu odwiedzał plac budowy.  Zenon Zalisz, członek rady klubu, ściśle współpracował z J. Horniakiem, kierownikiem zakładu komunalnego, który opracował szczegółowy plan i zakres robót. Przytoczmy tu jego wspomnienia zamieszczone w WT- Nr 4(243) 2008 –„ Zniwelowaliśmy ogródek szkolny i prywatne działki ogrodowe przy murze, usunęliśmy drzewa owocowe, nawieźliśmy ziemi i kamieni, dostarczyliśmy cement, piach, gwoździe i inne niezbędne materiały. Prace murarskie nadzorował brukarz Franciszek Pachołek - moja prawa ręka. Budowali murarze: Adolf i Kazimierz Śliwińscy, Tadeusz Mikołajczyk, Zbigniew Marzec, Michał Olchówka. Jan Dudarewicz i inni… - Podłogę robił i montował stolarz Stefan Jawny. Podłoże i nogi ławek wykonała betoniarnia PPP i MBR. Pomagały zakłady: GS, RSP, SKR, a także indywidualne osoby. Przykładowo Lucjan Dziamarski, piekarz i pierwszy prezes ochotniczej straży pożarnej, przybił dwie ławki na pamiątkę .Zakład nawet oddelegował stróża do pilnowania materiałów w nocy”. Zbigniew Przetacznik nauczyciel miejscowej szkoły podstawowej dopracował zaprojektowany przez T. Bilskiego projekt sceny umieszczając na koronie czatowni rzędy blanek, co nawiązywało do obronnego charakteru średniowiecznych obwarowań.  Ludzie do pomocy przy­chodzili spontanicznie - doradzali, podpowiadali jak najlepiej, naj­efektywniej wykonać poszczególne prace, bo przecież nie było ja­kiejś specjalnej dokumentacji. Przy okazji powstał plan zagospodarowania pozostałej części parku, miedzy budowanym amfiteatrem, jeziorem i rzeczką Rurzycą. Tam zaprojektowano plac taneczny w okół starego kasztanowca z miejscem na orkiestrę, wytyczono alejki spacerowe, przy których ustawiono wiele ławek. Prace przy budowie trzcińskiego amfiteatru trwały sześć miesięcy, widownia mieściła tysiąc osób a wartość włożonej pracy (w ówczesnym czasie) wyniosła 1 100 tyś. złotych. I wreszcie 22 lipca 1975 roku ku uciesze wielu mieszkańców nastąpiło jego uroczyste otwarcie, podczas którego na deskach pięknie wkomponowanej w mur obronny sceny dał swój pierwszy koncert plenerowy zespół „Słowianie 69”.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                  G.Zwoliński – 2012, foto: z archiwum G.Zwolińskiego

 
Themes and Templates by dezinedepot